Ταξιδεύοντας στη Βορειοδυτική Πελοπόννησο

Από την αρχή της σχολικής χρονιάς, όλοι οι μαθητές της Α’ Λυκείου αδημονούσαμε για την τετραήμερη εξόρμησή μας που θα πραγματοποιούταν λίγες μέρες πριν τις  πασχαλινές διακοπές. Όταν μάλιστα μας ανακοινώθηκε επίσημα ότι ο προορισμός μας θα ήταν η βορειοδυτική Πελοπόννησος, ο ενθουσιασμός μας κορυφώθηκε και η αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη της εκδρομής ξεκίνησε! Έτσι, λοιπόν, το πρωινό της Πέμπτης 18ης Απριλίου 2019, μας βρήκε όλους, μαθητές και καθηγητές μαζί με τις αποσκευές μας, στο Σιδηροδρομικό Σταθμό των Τρικάλων, έτοιμους για αναχώρηση.

Πρώτη μας στάση ήταν το γραφικό Γαλαξίδι. Εκεί, είχαμε την ευκαιρία να περιηγηθούμε στα πλακόστρωτα σοκάκια της παραθαλάσσιας αυτής κωμόπολης, να θαυμάσουμε τα καλοδιατηρημένα αρχοντικά και να απολαύσουμε τη βόλτα μας στο λιμάνι κάτω από το φως του ζεστού ανοιξιάτικου ήλιου. Συνειδητοποιώντας ότι πράγματι ‘η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται’, συνεχίσαμε τη διαδρομή μας με προορισμό την διόλου κατώτερη Ναύπακτο. Στον ελεύθερο χρόνο που μας δόθηκε, εξερευνήσαμε την ιστορική αυτή πόλη, ανακαλύπτοντας τις όμορφες γωνιές της και απολαμβάνοντας το μεσημεριανό μας πλάι στο κύμα. Λίγη ώρα μετά την αναχώρησή μας, από τα παράθυρα του λεωφορείου μας, άρχισε να προβάλλει η εντυπωσιακή γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου ‘Χαρίλαος Τρικούπης’, η οποία αποτελεί πέρασμα από τη Στερεά Ελλάδα στην Πελοπόννησο. Αφού σταματήσαμε για την καθιερωμένη αναμνηστική φωτογραφία, σπεύσαμε να τη διασχίσουμε , φτάνοντας έτσι στα περίχωρα της Πάτρας. Η χαρά μας ήταν απερίγραπτη, μιας και σε λίγα λεπτά θα φτάναμε επιτέλους στην πόλη που τις επόμενες μέρες θα αποτελούσε τη βάση για τις εξορμήσεις μας. Στο χρόνο που μας είχε απομείνει πριν τη βραδινή μας έξοδο, τακτοποιηθήκαμε στα  δωμάτια του κεντρικότατου ξενοδοχείου μας, απολαμβάνοντας τις ανέσεις του. Το βράδυ δεν άργησε να έρθει και εμείς ξεχυθήκαμε στους δρόμους της πόλης, έτοιμοι να γνωρίσουμε καλύτερα το κέντρο της, αλλά και τη νυχτερινή ζωή της.

Το πρωί της επόμενης μέρας, κινηθήκαμε ανατολικά προς το Διακοπτό. Στόχος μας ήταν να επιβιβαστούμε στον περίφημο Οδοντωτό Σιδηρόδρομο προκειμένου να φτάσουμε στα ορεινά Καλάβρυτα. Διασχίσαμε, λοιπόν, το φαράγγι του Βουραϊκού, θαυμάζοντας το απαράμιλλο φυσικό κάλλος της διαδρομής, αντιλαμβανόμενοι τους λόγους για τους οποίους θεωρείται μία από τις 10 πιο όμορφες διαδρομές με τραίνο σε παγκόσμιο επίπεδο. Περίπου μία ώρα αργότερα, φτάσαμε στα Καλάβρυτα , απ’ όπου κατευθυνθήκαμε στην Ι.Μ. Αγίας Λαύρας. Με την είσοδο μας στον προαύλιο χώρο του Ναού, αισθανθήκαμε δέος και συγκίνηση, καθώς βρισκόμασταν εκεί όπου, σύμφωνα με την ιστορία, ξεκίνησε ο αγώνας για την ελευθερία του Έθνους. Τα αισθήματα αυτά ενισχύθηκαν τόσο στην όψη του αγέραστου πλατάνου, κάτω από τον οποίο συγκεντρώνονταν οι οπλαρχηγοί της επανάστασης, όσο και στο εσωτερικό της Μονής, όπου φυλάσσεται το Λάβαρο της επανάστασης.

Έπειτα ανηφορίσαμε για το Μνημείο του Ολοκαυτώματος, όπου διαπράχθηκε η ανελέητη μαζική εκτέλεση των άμαχων Καλαβρυτινών από τα γερμανικά στρατεύματα, στις 13 Δεκεμβρίου 1943. Η ανατριχιαστική αφήγηση των γεγονότων συγκίνησε ακόμα και τους πιο «σκληρούς», δίνοντας ταυτόχρονα μια σαφέστατη εικόνα για την τραγωδία που βίωσε η περιοχή. Ακολούθησε ελεύθερος χρόνος, μετά τη λήξη του οποίου επισκεφθήκαμε το Μοναστήρι του Μεγάλου Σπηλαίου. Το μοναστήρι είναι χτισμένο στο εσωτερικό ενός βράχου και η τοποθεσία του πραγματικά ‘κόβει την ανάσα’. Μετά την επίσκεψη, γευματίσαμε σε μια κοντινή ταβέρνα με θέα το καταπράσινο τοπίο. Επιστρέφοντας στην Πάτρα είχαμε άπλετο ελεύθερο χρόνο για βόλτες, αγορές και ξεκούραση, από νωρίς το απόγευμα έως αργά το βράδυ.

Το ξημέρωμα της τρίτης μέρας σηματοδότησε την αναχώρηση μας για την Αρχαία Ολυμπία, τόπο δοξασμένο λόγω της καθιέρωσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Αρχικά ξεναγηθήκαμε στο αρχαιολογικό μουσείο, όπου στεγάζονται ευρήματα της εποχής με σημαντικότερα από αυτά τη Νίκη του Παιωνίου και φυσικά τον Ερμή του Πραξιτέλη, αγάλματα αναγνωρισμένα όχι μόνο εντός αλλά και εκτός της χώρας μας. Κατόπιν, έχοντας τη συνοδεία της ιδιαίτερα κατατοπιστικής ξεναγού μας, περιηγηθήκαμε στον αρχαιολογικό χώρο, εντυπωσιασμένοι από τα δημιουργήματα των ένδοξων προγόνων μας. Δε διστάσαμε μάλιστα να «αναβιώσουμε» τους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες, με τη διεξαγωγή ενός αγώνα δρόμου μεταξύ ορισμένων συμμαθητών μας στο Στάδιο. Νωρίς το απόγευμα, έχοντας πάρει μεσημεριανό, αποχαιρετίσαμε βαθύτατα συγκινημένοι την ιστορική Ολυμπία και προτού επιστρέψουμε στην Πάτρα, είχαμε την δυνατότητα να γνωρίσουμε το παλαιότερο ελληνικό οινοποιείο, την AchaiaClauss. Εκεί, όχι μόνο αποκομίσαμε πληροφορίες για την προέλευση και την  παραγωγή της περίφημης «Μαυροδάφνης», αλλά και εξερευνήσαμε το Αυτοκρατορικό Κελάρι, όπου βρίσκονται βαρέλια με «Μαυροδάφνη» από τα τέλη του 19ου αιώνα. Με το τέλος της ξενάγησής μας επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο και επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μας. Δυστυχώς, το τελευταίο μας βράδυ στην Πάτρα είχε φτάσει πολύ γρηγορότερα απ’ ότι υπολογίζαμε. Παρόλα αυτά, οι καθηγητές μας είχαν μεριμνήσει για την διασκέδαση μας σε μια παραδοσιακή ταβέρνα της πόλης, όπου περάσαμε το βράδυ μας με καλό φαγητό, ευχάριστη παρέα και πάνω απ’ όλα ατέλειωτη μουσική και χορό.

Την τέταρτη και τελευταία μέρα, έχοντας μαζέψει τις αποσκευές μας, περιπλανηθήκαμε για τελευταία φορά στο κέντρο της πόλης, απολαμβάνοντας τα αγαπημένα μας πλέον μέρη υπό το φως του ηλίου. Κατόπιν, σειρά είχε η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα, πολιούχου προστάτη της πόλης. Η μνημειώδης αρχιτεκτονική του, όπως και το εσωτερικό του, δημιουργεί στον επισκέπτη ένα αίσθημα κατάνυξης από τη πρώτη κιόλας όψη. Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς το λιμάνι του Ρίου, προκειμένου να επιβιβαστούμε στο καραβάκι που θα μας μετέφερε στη Στερεά Ελλάδα. Με τον τρόπο αυτό, καταφέραμε να παρατηρήσουμε την κατασκευή της γέφυρας «Χαρίλαος Τρικούπης» από μια άλλη οπτική γωνία. Φτάνοντας στο Αντίρριο και έχοντας πλέον αποχαιρετίσει οριστικά και με γλυκόπικρα αισθήματα την όμορφη Πάτρα, κινηθήκαμε μέσω της Ιόνιας Οδού προς την Ι.Π. Μεσολογγίου. Μάλιστα, το γεγονός ότι εκείνη η μέρα ήταν η Κυριακή των Βαΐων, οπότε και οι κάτοικοι γιορτάζουν την επέτειο της ιστορικής Εξόδου, έκανε την επίσκεψή μας στον περίφημο Κήπο των Ηρώων, αλλά και στο εσωτερικό της πόλης, ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Με την τελευταία μας στάση να έχει φτάσει στο τέλος της, και το υπόλοιπο της διαδρομής να κυλά γρήγορα, λίγες ώρες αργότερα το ταξίδι μας έφτασε στο τέλος του, με την άφιξή μας στα Τρίκαλα.

Η συγκεκριμένη εξόρμηση σίγουρα θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη μας. Οι μοναδικές εμπειρίες που βιώσαμε, τα γέλια και οι φωνές μας, θα μας συντροφεύουν ακόμα και στην ενήλικη ζωή μας και θα μας κάνουν να αναπολούμε  τις ευχάριστες στιγμές που ζήσαμε στην όμορφη Πάτρα. Πλέον η Πάτρα δεν είναι για μας άλλη μία κουκίδα στον χάρτη, αλλά μία πόλη στην οποία κάθε φορά που θα επιστρέφουμε θα ξυπνούν μέσα μας όμορφες αναμνήσεις και με μιας θα ξαναγινόμαστε τα παιδιά της Α’ Λυκείου!

Αδριανή Νικολάου, Μαριάννα Στεργιούλη

Μαθήτριες της Α΄ Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων «Αθηνά»